Zrównoważony rozwój: z natury z powrotem do natury
Trzcina cukrowa jest bardzo szybko odnawialnym surowcem, którego pozyskiwanie nie wymaga wycinania lasów. Jako produkt uboczny produkcji cukru, bagassa nie wymaga dodatkowych areałów uprawnych, a zatem nie ma wpływu na stan naszych lasów. Wręcz przeciwnie: jest to nawet zrównoważona i przyjazna dla środowiska alternatywa dla produkcji papieru, ponieważ do produkcji papieru z bagassy zużywa się znacznie mniej energii niż w przypadku włókien drzewnych. Produkty z trzciny cukrowej po zużyciu trafiają do śmieci, a czasami także do środowiska naturalnego. Dzięki swojej biodegradowalności (certyfikowanej zgodnie z normą EN13432 lub US ASTM) produkty te rozkładają się jednak stosunkowo szybko i zamieniają się w ziemię. Ziemia ta może z kolei służyć jako podłoże lub nawóz dla nowych roślin, zamykając w ten sposób cykl.
Jednak, jak już wspomniano, z bagassy nie zawsze wytwarza się wyłącznie produkty jednorazowego użytku. Często fabryki wykorzystują bagassę jako paliwo. Proces ten jest jednak znacznie bardziej przyjazny dla środowiska niż spalanie paliw kopalnych, ponieważ paliwa kopalne powodują nie tylko emisję CO2, ale także toksycznych zanieczyszczeń, takich jak tlenek węgla i pył zawieszony. Spalanie bagassy jest natomiast neutralne pod względem emisji CO2, ponieważ uwalnia się tylko tyle CO2, ile rośliny pochłonęły podczas wzrostu.